حافظ

اگر آن ترک شیرازی بدست آرد دل ما را

                                                           به خال هندوش بخشم سمرقندوبخارا را

 

امیر نظام گروسی

اگر آن کُرد گروسی بدست آرد دل ما را

                                                            به لبخند ترش بخشم سر و دست و تن و پا را

جوانمردی به آن باشد که ملک خویش تن بخشی

                                                            نه مانند حافظ که می بخشد سمرقندوبخارا را

 

دکتر انوشه

اگر آن مه لقای تهران بدست آرد دل ما را

                                                            به لبخند ترش بخشم تمام روح و معنا را

سر و دست و تن و پا را به خاک گور می بخشم

                                                            نه بر آن مه لقای ما که شیدا کرده دنیا را

 

فرخی از ایلام

اگر آن گل نرگس بدست آرد دل ما را

                                                     نهم برا خاک پای او تمام دل رباها را

بدان که کُرد ایلامی رسم عرفان به آن باشد

                                              که زدنیا دل کندی نه بر هر خال و ابروی ببخشی دو دنیا را